Het gaat niet om mantelzorgers, die het zwaarder krijgen, om chronisch zieke en/of gehandicapte mensen of om eenzame mensen of lechamelijk/verstandelijk gehandicapte of beperkte kinderen, die hun begeleiding/dagopvang kwijtraken.

Het gaat gewoon om geld.

De heersende visie bij bestuurders op alle niveaus is dat de overheid in de loop van de jaren "te veel zorg" op zich genomen heeft. Dat kost "te veel geld".
De zogenaamde "economische crisis" wordt nu aangegrepen om de noodklok te luiden.

Dus wat doen we? We draaien de zaken weer terug naar 7 of 10 jaar geleden, maar we noemen het vooruitgang onder de leus "Welzijn nieuwe stijl". Jet Bussemaker trekt het land door om deze visie te promoten. De mensen moeten meer zelf oplossen. Eind 2009 deed ze ook Sneek aan.
Politici geven in het openbaar schaamteloos toe dat het juist de bedoeling was van de bezuinigingen dat zo'n grote groep chronisch zieken/gehandicapten hun begeleiding/dagopvang verliezen en dat dat niet gecompenseerd wordt via andere kanalen zoals WMO.
Dat bevordert zogenaamd de "zelfredzaamheid van de burgers", familiehulp/nabuurschap. Verder moet vrijwilligerswerk gestimuleerd worden. Dat bevordert de zogenaamde "sociale cohesie"(sociale samenhang in de maatschappij). De mensen moeten weer meer voor elkaar opkomen. Mantelzorgers worden de hemel ingeprezen om hun toewijding en inzet. Maar vooral natuurlijk omdat ze hun mond houden en niet om hulp vragen. Want het zijn allemaal mooie holle frases van de regering en alle partijen, die dit beleid steunen, maar in de praktijk worden de burgers in de kou gezet. En moeten de burgers op alle fronten, of het nu AOW, mantelzorg of wat dan ook is, opdraaien voor een crisis, die zij niet veroorzaakt hebben.

We moeten dat schandalige gepraat over 'Welzijn nieuwe stijl" genadeloos doorprikken en geen illusies hebben dat deze regering er voor de burgers is.

Wobbe.